انبه

انبه از خانواده Anacardiaceae می باشد.اگر چه گیاه انبه هندی در ریونیون بومی یا بوم

زاد نمی باشد ولی واریته های بسیار از آن ، مثل جوزه ، اوگوسته، پیرفونتین ، لئونارد،

لایز در ریونیون ، یافت می شود.گیاه مانگو یا انبه هندی، بومی بورنئو بوده و بالغ بر ۴۰۰۰

سال است که در آسیا می روید. مانگو گیاه بسیار مهمی ، در نواحی حاره ای یا گرمسیر ،

بشمار می رود و نام ژنریک وطبقه بندی شده گیاهی جنس آن یعنی mangifera برگرفته

از کلمه mango بدلیل اصل یا منشاء مالابائی و کلمه لاتین fero بمعنای من حمل می کنم

I carry می باشد. درخت مانگو یا انبه هندی، قادر است که تاحد ارتفاع ۳۰متر رشد ونمو

نماید. اگر برگهای سبز تیره و موج دار آنرا ، در دست خود، مالش دهید از آن بوی روغن

تربانتین به مشام می رسد. گل آذین گیاه مانگوی هندی، شامل گلهای زرد یا قرمز گونه

معطر و نر مافرودیت می باشد. شکل میوه ها از یک واریته به واریته دیگر تغییر می کند رنگ

میوه ها، در سنین جوانی درخت، به رنگ کم وبیش سبز تیره است و پس از رسیده شدن ،

به رنگ زرد و نارنجی و قرمز تغییر می کند و گوشت درون میوه مانگو، نرم، آبدار، شیرین

وبشدت معطر است.

احتیاجات اقلیمی و کشاورزی

اقلیمهای نیمه خشک ، مناطق ایده آلی برای زندگی انبه ها هستند. زیرا در نواحی با

بیش از ۲۰۰۰ میلیمتر باران سالیانه، در مسائل یا مشکلات مربوط به بهداشت گیاه یا

گیاهپزشکی نمی توان غلبه کرد. گونه های مانگو، می توانند به عده زیادی از خاک های

آداپته یا سازگار شوند ولی مانگوها، خاکهای عمیق ، لومی و خنک و با زهکشی خوب راه

ترجیح می دهند. یک فصل خشک دو تا سه ماهه، برای انگیزاندن و تحریک و بیدار کردن

گیاه مانگوی هندی از خواب و رکود ، لازم و ضروری است که سبب القاء یا آماده سازی آن

برای گلدهی میشود، انبه ها، به طور سنتی در ساحل شرقی جزیره، از La possession تا

Saint – pierree ، در مناطقی با ارتفاع بالاتر از ۳۵۰متر از سطح دریا، (برای تولید محصولات

تجارتی) پرورش می یابند.

کاشت و داشت

دو گروه مشخص از واریته های مانگو (انبه هندی) وجود دارد واریته هایی که در گروه اول

قرار می گیرند(مثل مایسون روژ maison rouge وکاروت carotte وغیره ) واریته هایی پرجنین

یا پر رویان poly embryonic هستند و بیشتر جنین ها embryos سلول های زنده هسته

تخمک nucellar بوده و به تولید محصول میوه ای کاملا شبیه محصول میوه گیاه مادری منجر

می شوند .این واریته ها ، از بذر تولید میشوند و بعنوان پایه برای وارینه های گروه دوم

هستند که واریته های تک جنین می باشند.از آنجائیکه تولید جنین یا امبریو نتیجه انجام و

عمل گرده افشایی یا تلقیح است، این جنین دارای تمام صفات و ویژگیهای گیاه مادری

نخواهد شد. این واریته های انتخابی و گزینش شده، همه دارای کیفیت بهتری نسبت به

میوه های حاصل از واریته های پلی آمیریوئیک (چند جنین) می باشند .و بطریق پیوند زدن

نیز تکثیر یا زیاد می شوند. ونسبت تراکم پا یا تعداد درخت در هر هکتار، بسته به بنیه و

توان و نیرومندی واریته های مانگو ، متغیر بوده و از ۲۰۰تا ۲۸۵ اصله درخت در یک هکتار

تغییر می کند. انجام هرس های سالانه با روتین روی درخت انبه هندی واقعا ضروری ولازم

نیستند. اما واجب است که شاخسار یا سر شاخه ها و برگها انبوه شده مانگو را تنک وکم

پشت یا لاغر کنند ، زمستانهای ریونیونی با درجه حرارت های خیلی پایین وهمزمانی و توام

شدن آنها با فصل خشک بطور خاص و ویژه در مانگوها حاکی از خوش طالعی ونیک بختی یا

خواست خداوند، جهت گلدهی آنها خواهد بود.